Przejdź do głównej zawartości

0 Wyniki

Przykro nam ale nie mogliśmy znaleźć żadnych wydarzeń

Więcej o Adam Strug

ADAM STRUG (ur. 1970) – polski śpiewak i instrumentalista, etnomuzykolog, poeta, autor piosenek, kompozytor muzyki teatralnej i filmowej, scenarzysta filmów dokumentalnych, erudyta, poszukiwacz i popularyzator polskich pieśni. Lider muzycznej kompanii wykonującej jego autorskie piosenki oraz pomysłodawca zespołu śpiewaczego „Monodia Polska”, praktykującego polskie pieśni przekazywane w tradycji ustnej. Czasami sam o sobie mówi, że jest „śpiewającym wiejskim dziadem”.

W muzyce tradycyjnej Strug reprezentuje nurt zachowawczy. Jest depozytariuszem i popularyzatorem pieśni polskich przekazywanych od pokoleń wyłącznie w tradycji ustnej, a wykonywanych w skalaczh wcześniejszych niż powszechnie dziś używana skala dur-moll.

Do legendy przeszły jego wyprawy badawcze pod budkę z piwem w poszukiwaniu folkloru tarchomińskiego. Mieszkał wtedy na gigantycznym blokowisku i próbował dotrzeć do muzyki źródeł z tej dawnej podwarszawskiej wioski. – Zaczepiałem ludzi przy ostatnich brukowanych uliczkach i oficynach w sadach, wypytywałem starszyznę. Pamiętali tylko, że tuż po wojnie przyjeżdżała do nich kapela weselna z Bródna. W związku z tym sam stworzyłem folklor tarchomiński. Tak powstały popularne piosenki Struga – „Adieu” i „Ostatni raz”.

Posiada w swoim repertuarze także wiele wręcz tanecznych utworów, a na Pannonice zaprezentuje swój przekrojowy repertuar „crème de la crème„, z towarzyszeniem rozbudowanego składu instrumentalnego, z sekcją dętą. Czyli jak sam mawia będzie; „i do posłuchu i do tańca”.



„Leśny bożek” to – po „Adieu”, „Strug. Leśmian. Soyka” i „Myszy” – czwarta płyta Adama Struga. Zebrałaby się z tego ładna antologia piosenek, tanecznych i rytmicznych, ale przepojonych melancholią i lirycznym nastrojem, których można słuchać non stop. Strug jest twórcą totalnym: sam komponuje muzykę i śpiewa wszystkie piosenki swoim mocnym, charyzmatycznym barytonem. Piosenki zebrane na ostatniej płycie mówią o antynomiach ludzkiego losu: miłości, śmierci, nadziei i rozczarowaniu. W warstwie literackiej, obok tekstów Struga, odnajdujemy wiersze Leśmiana, Staffa, Asnyka i poety ludowego Jana Pocka. W warstwie muzycznej – w całości skomponowanej przez autora – dają znać o sobie fascynacje polską muzyką tradycyjną i melodyką Bliskiego Wschodu. Cechami tej płyty są liryka i minimalizm. Autor częstokroć deklaruje, że jego utwory służyć mają wspólnemu śpiewaniu.