Nie znaleziono wydarzeń

Przykro nam ale nie mogliśmy znaleźć żadnych wydarzeń

Więcej o Paul McCartney

"Geniusz oznacza nieskończoną zdolność pokonywania trudności." - cytat Arthura Conana Doyle'a idealnie odzwierciedla życiorys jednego z najwybitniejszych artystów świata. Sir James Paul McCartney to angielski wokalista, autor tekstów, multiinstrumentalista i kompozytor. Muzyką interesował się od najmłodszych lat, a pasję pomagał mu rozwijać jego ojciec. James ("Jim") McCartney sam grał na trąbce i pianinie w zespole "Jim Mac's Jazz Band", ponadto motywował syna do grania na pianinie, które znajdowało się w domu. W wieku 11 lat Paul wziął udział w przesłuchaniu do chóru w katedrze anglikańskiej w Liverpoolu, niestety nie został tam przyjęty. Swój talent rozwijał za to w chórze kościoła Św. Barnaby w Mossley Hill. Na 14 urodziny otrzymał od ojca niklowaną trąbkę, lecz w momencie, gdy rock and roll stal się popularny w radiu, postanowił wymienić ją na gitarę akustyczną Framus Zenith (model 17). Dzięki temu był w stanie jednocześnie śpiewać i grać, co było dla niego niezwykle ważne. Wtedy to napisał swoją pierwszą piosenkę "I Lost My Little Girl", a także skomponował melodię na pianinie, która w późniejszym czasie została wykorzystana do piosenki Beatlesów "When I'm Sixty-Four". Amerykańskie R&B wpłynęło na dalszy rozwój muzyczny McCartney'a, a Little Richard był jego idolem w czasach szkolnych.

6 lipca 1957 roku McCartney spotkał na swojej drodze Johna Lennona, który wraz ze swoim zespołem "The Quarrymen" grali na festynie dobroczynnym w kościele Św. Piotra w Woolton. Niedługo potem członkowie zespołu zaprosili Paula do dołączenia do grupy i grania jako gitarzysta rytmiczny. Rok później do kapeli dołączył przyjaciel ze szkolnych lat McCartney'a - George Harrison (gitara prowadząca), a w 1960 roku kolega Lennona ze szkoły artystycznej - Stuart Sutcliffe (gitara basowa). Zespół przybierał kilka nazw, począwszy od "Johnny and the Moondogs", "Beatals" oraz "Silver Beetles", a skończywszy na "The Beatles" w sierpniu 1960. W międzyczasie do zespołu przyjęty został perkusista Randolph Peter Best, znany jako Pete Best. W 1961 roku Sutcliffe niespodziewanie opuścił zespół, a rolę basisty niechętnie przyjął McCartney. Podczas debiutanckiego występu w Hamburgu, zespół po raz pierwszy znalazł się na profesjonalnym nagraniu wspierając piosenkę Tony'ego Sheridana "My Bonnie". Rok 1962 przyniósł nie tylko kolejną zmianę w zespole, gdyż Best zastąpiony został Ringo Starrem, ale wydali oni pierwszy hit "Love Me Do", który zapoczątkował tzw. "Beatlemanię" pokazującą jak ogromną popularnością zaczęła cieszyć się owa grupa. W sierpniu 1965 roku Bitelsi wydali napisany przez McCartney'a utwór "Yesterday", na którym znalazł się także kwartet smyczkowy. Kompozycja ta stała się pierwszym nagraniem grupy wykorzystującym elementy muzyki klasycznej oraz pierwszą piosenką, w którą zaangażowany był tylko jeden członek kapeli. Po wielu przebojach, niespodziewanej śmierci managera i kłótniach McCartney odszedł z zespołu w 1970 roku, a batalia o prawne rozwiązanie grupy zakończyła się 9 stycznia 1975 roku.

Po rozpadzie grupy artysta postawił na karierę solową. Jego pierwszy album "McCartney" pojawił się 10 kwietnia 1970 roku. W 1971 przy współpracy z żoną Lindą oraz perkusistą Dennym Seiwellem powstała jego druga płyta "Ram", która stała się numerem jeden w Wielkiej Brytanii. W tym samy roku do trio dołączył były gitarzysta zespołu "The Moody Blues" - Denny Laine. Grupa przybrała nazwę "Wings" i po dodaniu do niej kolejnego członka - gitarzysty Henry'ego McCullougha - ruszyła w swoją pierwszą trasę koncertową. W marcu 1973 roku debiutancki singiel Wings "My Love" osiągnął pozycję numer jeden na amerykańskiej liście przebojów. Po odejściu McCullougha i Seiwella, pozostali członkowie kapeli wydali kolejny krążek "Band on the Run", który był jednym z siedmiu platynowych albumów Wings. W krótkim czasie album ten stał się numerem jeden w USA i Wielkiej Brytanii, a zespół był pierwszym, który znalazł się na szczycie list przebojów w obu krajach i pierwszym, który trzykrotnie znalazł się na liście przebojów magazynu Billboard. Jedno z najlepiej sprzedających się wydawnictw dekady pozostało na brytyjskich listach przebojów przez 124 tygodnie. Magazyn "Rolling Stone" uznał go za jeden z najlepszych albumów roku 1973, a w 1975 Paul McCartney i Wings zdobyli nagrodę Grammy w kategorii "Najlepiej nagrany album - muzyka rozrywkowa" za piosenkę "Band on the Run". Na fali sukcesu zespół stworzył kolejne przebojowe albumy, jak "Venus and Mars" (1975) oraz "Wings at the Speed of Sound" (1976). W listopadzie 1997 roku piosenka "Mull of Kintyre", współtworzona z Laine'em, szybko stała się jednym z najlepiej sprzedających się singli w historii brytyjskiej listy przebojów.

W 1980 roku Paul McCartney wydał swojego drugiego solowego longplaya "McCartney II", który wręcz natychmiastowo trafił na pierwsze miejsce w Wielkiej Brytanii i na trzecie w Stanach Zjednoczonych. Album zawierał przebój "Coming Up", którego wersja na żywo, nagrana w Glasgow w 1979 roku przez Wings, stała się ostatnim hitem grupy. Po dwóch latach zespół rozpadł się. W 1982 roku artysta współpracował ze Stevie Wonderem przy hicie "Ebony and Ivory" oraz z Michaelem Jacksonem przy "The Girl Is Mine". W roku 1984 McCartney wystąpił u boku swojej żony i kolegi Ringo Starra w musicalu "Give My Regards to Broad Street", który okazał się komercyjną porażką. W latach 90. wokalista dwukrotnie współpracował z Youth tworząc muzyczny duet "The Fireman". W 1993 roku wydano ich wspólny album "Strawberries Oceans Ships Forest" w stylu ambient techno, a także ukazał się rockowy album artysty "Off the Ground". Począwszy od 1994 roku McCartney zrobił czteroletnią przerwę w swojej solowej karierze, by pracować nad projektem "The Beatles Anthology". W kwietniu 1998 roku piosenkarz zmuszony został do pożegnania się ze swoją ukochaną żoną, która przegrała walkę z rakiem piersi. W 2000 roku, we współpracy z Super Furry Animals i Youth, wydał album z muzyką elektroniczną "Liverpool Sound Collage", a także nagrał pieśń "Nova" do albumu poświęconemu jego zmarłej żonie "A Garland for Linda". Będąc świadkiem ataków terrorystycznych na World Trade Center z 11 września 2001 roku, artysta postanowił wyjść z inicjatywą zorganizowania koncertu charytatywnego dla Nowego Jorku, który prócz idei dobroczynnej, miał na celu uhonorowanie wszystkich zmarłych w wyniku zamachów oraz osób, które pracowały w akcjach ratunkowych. Jego studyjny album "Driving Rain", wydany w listopadzie tego samego roku, zawierał utwór "Freedom" napisany w odpowiedzi na ataki. W kolejnym roku McCartney wyruszył w trasę koncertową "Driving World Tour" z zespołem, w skład którego weszli: gitarzyści Rusty Anderson i Brian Ray, klawiszowiec Paul "Wix" Wickens oraz perkusista Abe Laboriel, Jr.

Następne lata obfitowały różnymi koncertami oraz wieloma studyjnymi albumami, jak "Chaos and Creation in the Backyard" (2005), "Memory Almost Full" (2007) czy "Ocean's Kingdom" (2011) powstały we współpracy z Peterem Martinsem. 12 grudnia 2012 roku wraz z trzema byłymi członkami Nirvany (Krist Novoselic, Dave Grohl, Pat Smear) wystąpił w koncercie charytatywnym "12-12-12: The Concert for Sandy Relief" dla ofiar huraganu Sandy. W 2014 roku muzyk wraz z Kanye Westem nagrał singiel "Only One", a rok później powstał utwór "FourFiveSeconds", który łączył w sobie wokale Rihanny i Kanye Westa, a także gitarę McCartney'a. W 2017 roku artysta wystąpił w epizodzie filmu przygodowego "Piraci z Karaibów: Zemsta Salazara". 20 czerwca 2018 roku ukazały się dwa utwory artysty "I Don't Know" oraz "Come On to Me" pochodzące z najnowszego albumu "Egypt Station", który wydany został 7 września. Polscy fani mogą spotkać swojego idola podczas grudniowego koncertu w Krakowie.

Więcej informacji o artyście znajdziesz tu:

• Oficjalna strona: https://www.paulmccartney.com/
• Twitter: https://twitter.com/paulmccartney
• Facebook: https://web.facebook.com/PaulMcCartney
• Instagram: https://www.instagram.com/paulmccartney

Koncert w Polsce odbędzie się 3 grudnia 2018 roku, Tauron Arena, Kraków.
Reklama