0 Wyniki

Przykro nam ale nie mogliśmy znaleźć żadnych wydarzeń

Więcej o Phil Collins

Człowiek o wielu talentach - tak pokrótce można opisać Phila Collinsa. Warto jednak skupić się na całej twórczości tego wybitnego artysty. Philip David Charles Collins jest wokalistą, autorem tekstów, multiinstrumentalistą, producentem muzycznym oraz aktorem. Jego pasja do muzyki zaczęła rozwijać się już w wieku pięciu lat, gdy na święta Bożego Narodzenia otrzymał pierwszą zabawkową perkusję. W późniejszym czasie jego wuj skonstruował prowizoryczny zestaw grający, na którym Phil trenował swoje umiejętności. Ćwiczył bawiąc się podczas słuchania muzyki lecącej w radiu i telewizji. Jako nastolatek rozpoczął naukę gry na perkusji, a także podjął pierwsze próby gry aktorskiej w szkole teatralnej Barbary Speake. Swoją debiutancką rolę zagrał jako Artful Dodger w musicalu "Oliver!", powstałym na podstawie powieści Charlesa Dickensa - "Oliver Twist". Był także statystą w filmie Beatlesów "Noc po ciężkim dniu". Jednak to muzyka stawiana była na pierwszym miejscu. Wielki wpływ na późniejszą karierę muzyczną Collinsa miał zespół "The Beatles", głównie ich perkusista Ringo Starr, a także mniej znany londyński zespół "The Action" oraz jazzowy perkusista Buddy Rich.

Uczęszczając do Chiswick County School Collins utworzył swój pierwszy zespół "Real Thing", a później dołączył do "Freehold", z którym napisał swoją pierwszą piosenkę "Lying Crying Dying". Swój debiutancki kontrakt nagraniowy podpisał jako perkusista zespołu "Flaming Youth". Po wydaniu w październiku 1969 roku pierwszego i zarazem jedynego albumu "Ark 2" oraz roku koncertowania grupa rozpadła się. W połowie 1970 roku młody muzyk wziął udział w przesłuchaniu na perkusistę rockowego zespołu "Genesis". Zrobiwszy ogromne wrażenie na reszcie grupy został wybrany na jej członka. W latach 1970-1975 grał głównie na perkusji oraz śpiewał jako wokalista wspierający. Jego pierwszy album w tym zespole, zatytułowany "Nursery Cryme" z 1971 roku, zawierał utwór "For Absent Friends", na którym zaśpiewał jako wokalista główny. W sierpniu 1975 roku, po trasie koncertowej "The Lamb Lies Down on Broadway tour", szeregi zespołu opuścił Peter Gabriel. Po długim procesie poszukiwań, w których Collins był wokalem wspierającym dla przesłuchiwanych, został on wybrany jako główny wokal podczas nagrywania kolejnego albumu "A Trick of the Tail". Płyta ta stała się komercyjnym sukcesem, osiągając trzecią pozycję na brytyjskich listach przebojów.

"Wind & Wuthering" był ostatnim albumem nagranym z Hackettem, zanim opuścił on grupę w 1977 roku. W tym samym roku Collins, Banks i Rutherford postanowili kontynuować działalność zespołu jako trio. Ich wspólny album "...And Then There Were Three..." zawierał singiel "Follow You Follow Me", który znalazł się w Top 10 brytyjskich list przebojów oraz w Top 40 w Stanach Zjednoczonych. W 1975 roku artysta wystąpił gościnnie na pierwszym solowym albumie Hacketta - "Voyage of the Acolyte", a rok później zastąpił perkusistę w zespole "Brand X". Po krótkiej przerwie Genesis powróciło do nagrywania kolejnych płyt. W międzyczasie każdy członek zespołu nagrywał swoje solowe albumy. Pierwszy solowy krążek Collinsa o nazwie "Face Value" wydany został w lutym 1981 roku. Znajdowały się na nim utwory ukazujące różne stany emocjonalne autora, jakie towarzyszyły mu po rozwodzie. Album ten szybko stał się międzynarodowym sukcesem, uzyskując pierwsze miejsce w siedmiu krajach na świecie oraz siódme w USA, gdzie sprzedał się w pięciu milionach egzemplarzy. "In the Air Tonight" - wiodący singiel płyty, stał się hitem i osiągnął drugie miejsce na brytyjskich listach przebojów. Druga solowa płyta "Hello, I Must Be Going!" wydana w listopadzie 1982 roku znacząco powiększyła grono fanów. Jego małżeńskie problemy stały się inspiracją do stworzenia utworów, takich jak: "I Don't Care Anymore", "Do You Know, Do You Care" czy "You Can't Hurry Love".

1984 rok przyniósł jeden z najlepszych singli wokalisty "Against All Odds", będący głównym utworem filmu "Przeciw wszystkim", który stał się jego pierwszym singlem będącym na szczycie listy "Billboard Hot 100". Utwór ten zajął także drugie miejsce na brytyjskich listach przebojów, a także zdobył pierwszą nagrodę Grammy w kategorii "Najlepsze męskie wokalne wykonanie - pop". W tym samym roku geniusz muzyka wykorzystany został w produkcji albumu Philipa Bailey'a "Chinese Wall" oraz płyty Erica Claptona "Behind the Sun". Wraz z końcem roku Collins dołączył do charytatywnej grupy "Band Aid", grając na perkusji w utworze "Do They Know It's Christmas?". Trzeci krążek artysty "No Jacket Required" osiągnął niewyobrażalny sukces otrzymując status diamentowej płyty. Znalazł się on na pierwszym miejscu list przebojów zarówno w Wielkiej Brytanii, jak i w Stanach Zjednoczonych. Album zawierał przeboje, takie jak: "One More Night", "Sussudio" czy "Take Me Home". Płyta wsparta została wokalem Stinga, Helen Terry, a nawet Petera Gabriela. "No Jacket Required" otrzymał w 1986 roku dwie nagrody Brit Awards w kategorii "Najlepszy brytyjski artysta solowy" oraz "Najlepszy brytyjski album". Pierwsza rola aktorska Collinsa od momentu rozpoczęcia kariery muzycznej pojawiła się w 1988 roku. Artysta zagrał główną rolę w komedii kryminalnej "Buster". W listopadzie 1989 roku pojawiła się czwarta płyta "...But Seriously", której wiodącym singlem był "Another Day in Paradise" odnoszący się do olbrzymiej ilości ludzi bezdomnych znajdujących się na ulicach Waszyngtonu. Utwór wraz z końcem roku znalazł się na szczycie listy przebojów Billboard Hot 100, a w 1991 roku otrzymał nagrodę Grammy w kategorii "Nagranie roku". Również w 1991 roku Collins po raz ostatni nagrał wspólny album ze swoim dotychczasowym zespołem Genesis. "We Can't Dance" stał się piątym z kolei albumem zespołu, który znalazł się na pierwszym miejscu w Wielkiej Brytanii i na czwartym w Stanach Zjednoczonych, gdzie sprzedał się w czterech milionach egzemplarzy. Wokalista opuścił zespół w 1996 roku, aby skupić się na karierze solowej. Jego szósty album "Dance into the Light" nie przypadł do gustu krytykom muzycznym. Rok 1999 zaowocował nagraniem soundtracków do filmu animowanego "Tarzan". Główna piosenka "You’ll Be in My Heart" otrzymała rok później aż trzy nagrody: Złoty Glob, Nagrodę Grammy oraz Oscara. W 2003 roku Collins wraz z Tiną Turner wykonali piosenkę do ścieżki dźwiękowej bajki "Mój brat niedźwiedź" - "Look Through My Eyes".

W marcu 2010 roku artysta wprowadzony został do legendarnego muzeum "Rock and Roll Hall of Fame" jako członek Genesis. Problemy zdrowotne zmusiły artystę w 2011 roku do zrobienia sobie dłuższej przerwy w koncertowaniu i nagrywaniu. W maju 2015 roku Collins podpisał umowę z "Warner Music Group" na ponowne wykonanie swoich ośmiu solowych albumów z wcześniej nieopublikowanym materiałem. Na konferencji prasowej z 17 października 2016 roku w Royal Albert Hall w Londynie wokalista ogłosił europejską trasę koncertową "Not Dead Yet", która odbyła się w 2017 roku. Rok 2018 to kontynuacja tej samej trasy po Ameryce Północnej oraz Południowej. Artysta w 2019 roku ponownie zawita do Europy podczas trasy "Still Not Dead Yet".

Najświeższe informacje znajdziesz tutaj:

• Oficjalna strona: http://www.philcollins.com/
• Twitter: http://www.philcollins.com/
• Facebook: http://www.philcollins.com/
• Instagram: http://www.philcollins.com/
• Youtube: http://www.philcollins.com/

Koncert w Polsce odbędzie się 26 czerwca 2019 roku, PGE Narodowy, Warszawa.