24 Wyniki

Wybierz Datę

Polska

4 Wydarzeń

Wydarzenia Międzynarodowe

20 Wydarzeń
Załadowano 20 z 24 wydarzeń

Więcej o PINK

Pink, a właściwie Alecia Beth Moore to znana ze swojej charyzmy artystka wielu talentów. Fanom dała poznać się nie tylko jako piosenkarka i autorka tekstów, ale także jako tancerka, aktorka i producentka muzyczna. Będąc małą dziewczynką musiała już mierzyć się z trudami życia. Jej rodzice rozwiedli się zanim skończyła 10 lat. Mimo, że miała astmę, zaczęła palić papierosy w wieku 9 lat, co było nawykiem, który zachowała w późniejszym czasie. Mając zaledwie 12 lat zrobiła swój pierwszy tatuaż oraz przebiła język, a 2 lata później sięgnęła po narkotyki. Częste ucieczki z domu, aresztowania przez policję i imprezowy styl życia zmusiły jej matkę do decyzji o wyrzuceniu jej z domu. Alecia zamieszkała wtedy z ojcem, z którym od najmłodszych lat była bardzo zżyta. To właśnie James Moore zaszczepił w córce miłość do muzyki grając na gitarze oraz przedstawiając jej muzykę Boba Dylana i Don McLean'a.

Wokalistka zaczęła występować w filadelfijskich klubach w wieku 14 lat. W tym czasie przyjęła nazwę sceniczną "Pink", którą zapożyczyła od bohatera filmu Quentina Tarantino "Wściekłe psy" - "Mr. Pink". Jako 16-latka, wraz z Sharon Flanagan oraz Chrissy Conway, stała się członkinią zespołu "Choice". Kopia ich utworu "Key to My Heart" trafiła do producenta muzycznego L.A. Reid'a, który natychmiastowo postanowił podpisać z nimi kontrakt. Grupa przeniosła się do Atlanty i tam nagrała swój pierwszy album, który niestety nigdy nie został wydany, ale "Key to My Heart" pojawił się na ścieżce dźwiękowej do filmu "Czarodziej Kazaam". W 1998 zespół został rozwiązany, a Pink wybrała karierę solową podpisując kontrakt nagraniowy z LaFace Records i rozpoczynając współpracę z producentami takimi, jak Babyface, Kandi Burruss i Tricky Stewart. Jej pierwszy studyjny album "Can't Take Me Home" z 2000 roku osiągnął status platynowej płyty, a pochodzące z niego single "There You Go", "Most Girls" czy "You Make Me Sick" zajmowały wysokie miejsca na listach przebojów w Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii i Australii. W tym samym roku Pink zdobyła nagrodę muzyczną dla Najlepszej Artystki Żeńskiej podczas ceremonii Billboard Music Awards. W 2001 roku wraz z Christiną Aguilerą, Mýą oraz Lil' Kim nagrała cover "Lady Marmalade" do ścieżki dźwiękowej filmu "Moulin Rouge". Sukces tego singla wsparty został teledyskiem, który cieszył się ogromną popularnością na kanałach muzycznych i zdobył nagrodę MTV Video Music Awards za Teledysk Roku. Znudzona byciem postrzeganą jako "cukierkowa" postanowiła nagrać swój drugi album "Missundaztood", do stworzenia którego zwerbowała swoją idolkę z lat młodości - Lindę Perry z zespołu 4 Non Blondes. Album wydany został w listopadzie 2001 roku, a utwory takie, jak "Get the Party Started", "Don't Let Me Get Me", "Just Like a Pill" oraz "Family Portrait" odniosły ogromne sukcesy na światowych listach przebojów, dając artystce wiele wyróżniających nagród. W połowie 2003 roku w kooperacji z William'em Orbit'em stworzyła singiel "Feel Good Time" do ścieżki dźwiękowej filmu "Aniołki Charliego: Zawrotna szybkość", w którym także zagrała epizod. 11 listopada tego samego roku ukazał się trzeci album "Try This", którego utwory współtworzone były z Timem Armstrongiem oraz Lindą Perry. 2 lata później artystka postanowiła zrobić przerwę na napisanie piosenek do czwartego albumu zatytułowanego "I'm Not Dead", który zadebiutował w 2006 roku i od razu stał się sukcesem na skalę światową. Jego główny singiel "Stupid Girls" był największym przebojem Pink w USA od 2002 roku, a teledysk, w którym parodiuje ona takie gwiazdy, jak Lindsay Lohan, Jessica Simpson, Mary-Kate Olsen i Paris Hilton zdobył nagrodę MTV Video Music Award dla Najlepszego Teledysku Popowego. Kolejne single "Who Knew" i "U + Ur Hand" były znaczącymi przebojami w Australii i Europie, a w 2007 roku stały się dziesięcioma najlepszymi singlami w USA. Kolejny krążek "Funhouse", wydany z końcem października 2008 roku, promowany przez utwory "So What", "Sober", "Please Don't Leave Me", "Funhouse" i "I Don't Believe You", otrzymał 3 nominacje do nagrody Grammy Award oraz 5 nominacji do nagrody MTV Video Music Award.

W pierwszym tygodniu października 2010 roku ukazał się singiel "Raise Your Glass", główny z nowego albumu kompilacyjnego "Greatest Hits... So Far", który dedykowany był wszystkim fanom Pink w 10 rocznicę jej twórczości. W lutym 2012 roku piosenkarka potwierdziła, że jest w trakcie pisania kolejnego studyjnego albumu "The Truth About Love". Został on poprzedzony wydaniem w lipcu czołowego singla "Blow Me (One Last Kiss)", natomiast "Try" został wydany jako drugi singiel w październiku, stając się światowym hitem i osiągając dziewiąte miejsce w liście przebojów Billboard Hot 100. W lutym 2013 roku Pink wydała singiel "Just Give Me a Reason" z gościnnym wokalem Nate Ruess'a, który to stał się najbardziej udanym singlem z "The Truth About Love", zajmując pierwsze miejsce na listach przebojów w ponad 20 krajach na całym świecie. Kolejne lata owocowały współpracą z wieloma artystami oraz stworzeniem kilku coverów promujących, np. Netflixowy serial "Beat Bugs" oraz film "Alicja po drugiej stronie lustra". Po krótkiej przerwie na stworzenie siódmego albumu "Beautiful Trauma", w pierwszej połowie sierpnia 2017 roku ukazał się singiel "What About Us", który uplasował się na pierwszym miejscu listy "Adult Pop Songs". 1 marca 2018 roku rozpoczęła się siódma trasa koncertowa Pink pod nazwą "Beautiful Trauma World Tour", podczas której artystka odwiedzi także Polskę!


Chcesz być na bieżąco z informacjami o muzyce i trasach koncertowych? Zajrzyj tu:

• Oficjalna strona: http://whataboutus.pinkspage.com/

• Twitter: https://twitter.com/pink

• Facebook: https://web.facebook.com/pink

• Instagram: https://www.instagram.com/pink/


Koncert w Polsce odbędzie się 20 lipca 2019 roku, PGE Narodowy, Warszawa.